گذشته های تلخ
گذشته های تلخ را خواهم بخشید .
زیرا آنان همچون کفشهای کودکیم نه تنها برایم کوچکند.
بلکه با آنان از برداشتن گامهای بلند عاجزم....
+ نوشته شده در جمعه یازدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 10:52 توسط
|
سلام دوست عزیز ممنون از اینکه به وب من سر زدید.<<<<<باتبادل لینکم موافقم>>>>>
خدایا قلبم را به تو می دهم خدای من مواظبم باش
هیچوقت دستم را ول نکن میدانم گم میشوم .
خدایا.....
نه آنقدر پاکم که مرا کمک کنی...
و نه آنقدر بدم که رهایم کنی...
میان این دو گم شده ام و هم خود و هم ترا آزار میدهم.....
هر چه تلاش کردم نتوانستم آنی شوم که تو میخواهی و هرگز
دوست ندارم آنی شوم که تو رهایم کنی
گاهی دلم میخواهد وقتی بغض میکنم
خدا از آسمون به زمین بیاد
اشکامو پاک کنه
دستمو بگیره و بگه
اینجا آدما ازیتت میکنن؟
بیا بریم
من نگاهي را ميمانم که در اندوه غبار آئينهها خاطرات خستهء خود را ميجويد اما نمييابد.
خدایا !
نمی گویم که دستم را بگیر ؛
عمریست گرفته ای ،
مبادا رها کنی ....
<<<دوست گلم پروفایل نیمه فعال>>>
نوشتههای پیشین
- اردیبهشت ۱۳۹۵
- فروردین ۱۳۹۵
- بهمن ۱۳۹۴
- دی ۱۳۹۴
- آذر ۱۳۹۴
- آبان ۱۳۹۴
- مهر ۱۳۹۴
- مرداد ۱۳۹۴
- تیر ۱۳۹۴
- اردیبهشت ۱۳۹۴
- فروردین ۱۳۹۴
- اسفند ۱۳۹۳
- بهمن ۱۳۹۳
- دی ۱۳۹۳
- آذر ۱۳۹۳
- آبان ۱۳۹۳
- مهر ۱۳۹۳
- شهریور ۱۳۹۳
- اسفند ۱۳۹۲
- بهمن ۱۳۹۲
- دی ۱۳۹۲
- آذر ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۲
- مهر ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۲
- مرداد ۱۳۹۲
- تیر ۱۳۹۲
- خرداد ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- اسفند ۱۳۹۱
- بهمن ۱۳۹۱
- دی ۱۳۹۱
- آذر ۱۳۹۱